محمد پس از پدرش يك سال زنده بود و سپس درگذشت و ( متوكل ) عبد الله ابن اسحاق را تنها بفرماندهى پليس بجاى وى نهاد و او منشيان محمد بن اسحاق را كه منشيان پدرش نيز بودند بدربار متوكل فرستاد و عمال وى را زد و على بن عيسى منشى اسحاق بن ابراهيم بر نواحى سواد ( عراق ) را از سامره فراخواند و ديوان اعظم خراج را بوى سپرد و چون دو ماه بر سر كار ماند او را برداشت و احمد ابن محمد بن مدبر را بجاى وى بر سر كار آورد و اموال حسين و اسماعيل پسران او گرفته شد و احمد بن محمد بن مدبر عمال او بر نواحى سواد را گرفت و بر ( پرداخت ) اموال بسيارى با آنان مصالحه كرد ، و ( متوكل ) احمد بن محمد بن مدبر را بر هفت ديوان سرپرستى داد : ديوان خراج ، و مزارع ، و هزينه هاى خصوصى ، و هزينه هاى عمومى ، و زكاتها ، و بردگان و غلامان ، و سپاهيان و مزدوران . پس دارايى فراوانى فراهم ساخت . محمد بن عبد الله بن طاهر در سال 237 از خراسان به بغداد آمد و آنچه در دست اسحاق بن ابراهيم بود در عهده وى قرار گرفت و حكومت نواحى مصر از به طرف منتصر به عنبسة بن اسحاق ضبى داده شد و جز چند ماهى در مصر نماند كه روميان در هشتاد و پنج كشتى بر سر دمياط فرود آمدند و جماعتى از مسلمين را كشتند و هزار و چهار صد خانه را آتش زدند و رئيس آنان را ابن قطونا [ 1 ] ميگفتند و از زنان مسلمان هزار و هشتصد و بيست زن ، و از زنان مصرى هزار زن و از يهوديان صد زن اسير گرفتند و آنچه اسلحه در دمياط و سقط بود بدست آنان افتاد و مردم رو بگريز نهادند و در حدود دو هزار نفر در دريا غرق شدند و ( روميان ) دو روز و دو شب ماندند و سپس بازگشتند . متوكل بر محمد بن فضل منشى ديوان توقيع به جهت وقوف يافتن بر امرى

--> [ 1 ] ر . ك . تاريخ طبرى ج 7 ص 371 .